سلام به تمام عاشقان خدای جهان آفرین

الهی از خواندن نماز شرم دارم واز نخواندن آن شرم بیشتر.

الهی وقتی بیدار شوم که هنگام خوابیدن است .

الهی دیده از دیدار جمال لذّت می برد و دل ازلقای ذوالجمال (صاحب زیبایی ها)

الهی خوشا آنان که در جوانی شکسته شدند که پیری خود شکستنی است .

الهی چه رسوایی از این بیشتر که گدا را از گدایان گدایی کند . و........

و در پایان

از این جهت شادی آور است که ما بهانه ای دیگر داریم تا توبه به درگاه حق آوریم.

امروز باید آن نفس بد را که همچون پیچکی بر وجودمان تنیده بود ، به زانو درآوریم وآن را قربانی کنیم.

یا علی گفته و برخواست می کنیم و با توکّل به خدای بلند مرتبه تا آن جا خود را به او نزدیک می کنیم

تا همچون سعدی به چنان بینشی برسیم که به نعمت های بهشت توّجهی ندارد و می گوید: