خنك ترين خاطره از گرما

بعد از گذروندون يه شب قشنگ تو عبادت و مناجات با خداي مهربون ، صبح شده بود ، همه خسته بودن و در حال استراحت.

اما يه هويي برقا رفتن !!

-همتون كه گرماي خوزستان حس كردين يا نه ؟ !!-

خيلي گرم بود ، فكرشو بكونيد 200 نفر تو يه مسجد ، اون وقت تابستون باشه ، تازه برقا هم برن، آخرشه!!

 با گرما از خواب بلند شده بودم ، ولي دراز كشيده بودم ، چشام هم بسته بود ، یه دفعه باد خنكي رو احساس كردم فكر كردم برقا اومدن ، چشام رو باز كردم ، ديدم يكي از بچه ها (آقا مجتبي) يه تيكه مقوا دستشه داره بادم ميزنه (بابا دم هرچي بچه بامرامه گرم☺ )، اشك توي چشام حلقه زد،(این که همش شد کما("،")☻ ) چقدر يه آدم ميتونه بزرگ باشه ، بلند شدم ، ديدم به به چه خبره ، حدود نيمي از بچه ها بسيج شدن ، همه مقوا ، يا يه چيزي كه بشه باهاش باد بزنن دست گرفتن ، دارن اونايي كه خوابن رو باد ميزنن .

 چه صحنه قشنگي ، آدمو یاد جبه و رزمنده ها میندازه ، تازه یه سری از بچه ها ابتکار به خرج داده بودن : جفیه ها رو خیس می کردن ، بعد از پشت جفیه باد میزدن ، که خنک هم بشه (بابا ای وله).

 من سه روز با همین انسانها که این گوشه ای از مرامشون بود ، زندگی کردم.

 آرزوم اینه که تا ابد همین رفقا رو داشته باشم نمی دونم چه جوری احساسم رو بیان کنم خودتون یه جوری بگیرین دیگه.

شما هم اگه از این خاطره های قشنگ دارید میتونید بنویسید بقیه هم حالشو ببرن.

خدا حافظ (رو رحمت کنه!!☺)

در جهانی که نقاش خداوند است،

در جهانی که طراح خداوند است ،

در جهانی که نقاشی ها ، هنرمندانه خط خطی می شوند ،

در جهانی که هنر ، نشان دادن است آن چیز را که همه دارند ،

آیا از خود می پرسید

هنر چیست؟

آیا از خود میپرسید

 هنرمند کیست ؟

من چنین می اندیشم :

هنر پوشاندن است ، آن چیز که همه دارند.

هنر نمایان کردن است ، روحی بزرگ که کم تر کسی دارد.

هنر خواستنی شدن است ،بدون فریب کاری ، بدون زیبایی ظاهری ، هنر خواستنی شدن از طریق رفتارهاست.(همونجوری که بعضیا خواستنی شدن)

 هنر آن نیست که نقابی در ظاهر زیبا بر چهره ها بزنیم ولی در پشت نقاب ها پنهان کنیم روحی خبیث ، پرورش دهیم تاریکی تاریکی تاریکی تاریکی

هنر نگهداری کردن روح از خدشه ها ، خط ها و تعویض هاست.

در جهان ما هنر آن است که بدن هایی را که همه نمایان می کنند بپوشانیم ، و به یاد داشته باشیم این سخن را که :

«نه برتریست نسبت به دیگران آن چیز که همه دارند»

هنر آن است که روحهای زیبایی را که خداوند به ما داده حفظ کنیم و آنها را با پرداختن به ظاهر سازی و نقاب های دنیوی ( مثل آرایشات)  فرآموش نکنیم ، که جز این نیست که هر کس به ظاهری کاذب روی آورد باطن را فرآموش کرده.

پس اکنون می دانیم که زیبایی یعنی معنا دادن به روح زیبایی که زیبای مطلق به زیبایی به ما داده نه چهره های خط خطی شده با خطوط شیطانی نه اندام های نمایان شده با اهداف شهوانی نه چیز های دیده شده که باعث پشیمانی

به قلم این حقیر